Recenzje

Pecetowcy po prawie ośmiu latach mają okazję zagrać w jedną z najciekawszych gier na PlayStation 3. Pytanie tylko czy wciąż warto?

My Time at Portia to coś dla miłośników gier typu Harvest Moon czy Stardew Valley.

Onimusha powraca. Szkoda, że nie w nowej części, ale lepszy odświeżony Warlords niż nic.

Od czasu premiery odświeżonej „jedynki” czekałem na tę grę. Warto było. Oj warto.

Różnorodność. Autorzy Feudal Alloy ewidentnie nie znają tego słowa.

Laserowa katana, sejwowanie na sedesie i koszulki z polskich gier to kropla w morzu zaskoczeń, które serwuje nam nowa gra na Switcha.

W nowy rok wlatujemy przełamując barierę dźwięku!

Po dziesięciu latach wreszcie możemy cieszyć się rozszerzoną wersją Tales of Vesperia - z poprawioną oprawą graficzną.

Upadająca legenda smartfona się chwyta.

Niech was nie zmyli "New" w tytule, bo to nic innego jak kompletne wydanie gry sprzed 7 lat. Ale czy ma to znaczenie?

A jednak da się grać w strategie na padzie.

W końcu jest! Ashen, czyli gra, która nawiązuje do popularnych Soulsów, dając od siebie sporo dobrego (i trochę złego).

Bohemia Interactive wreszcie ogłosiło wypuszczenie „pełnoprawnej” wersji DayZ. Zaskoczeniu mojemu nie było końca, szczerze mówiąc liczyłem się z tym, że tytuł został już ukatrupiony.

GRIP to prawdopodobnie najbardziej szalone wyścigi od czasów Rollcage, w które absolutnie nikt nie gra.

Zapraszamy fanów Diablo do Papierowersum.

Nowa fitnessówka nie zachęciła mnie do anulowania karnetu na siłownię. Ale co sobie poboksowałem do popowych hitów, to moje.

Escape Doodland to gra, w której największą bronią gracza są… pierdy.

Duchowy spadkobierca Wonder Boya potrafi zaskoczyć.

Włamania to sport, sport to zdrowie, póki lokator się nie dowie.

Symulatory, wszędzie symulatory. Aż dziwne, że dopiero teraz ktoś zainteresował się tematem poszukiwania skarbów. Z drugiej strony...