Pojawienie się Tekken 3 w katalogu PlayStation Plus to dobry moment na to, aby przypomnieć sobie co sprawiło, że to właśnie “trójka” nazywana jest najlepszą odsłoną serii oraz jedną z najlepszych gier z gatunku w historii.
O wielu grach można pisać w nieskończoność, a fenomen tej czy innej produkcji zawsze można próbować wyjaśnić w zależności od punktu widzenia.
Jakiś czas temu do oferty PlayStation Plus trafił Tekken 3 – chyba jedna z najbardziej znanych oraz popularnych odsłon serii bijatyk od Namco (które to później przeewoluowało w Bandai Namco) znana nie tylko z automatów jako takich, ale również wielu domów, gdy pojawił się on na pierwszym PlayStation. Dzisiaj postanowiłem napisać kilka słów o tym, jak wyglądała historia trzeciego Tekkena, jak gra się w niego dzisiaj oraz czy nadal warto po niego sięgnąć po wielu latach od premiery – czy to w wersji oryginalnej na PSXie, czy w ramach klasyków z PS Plusa.
Swoją drogą – jeśli tego nie wiecie, to nad emulacją gier z PS1 i PS2 w ramach PlayStation Plus pracują ludzie, którzy również pracowali przy emulatorze PCSX2. Nie dziwi więc, że pod względem jakości działa to naprawdę przyzwoicie, choć nie bez problemów. O tym jednak kilka słów powiem w ramach kolejnego retro tekstu. Na razie skupiamy się na Tekkenie, który nadal swoją magią potrafi zaskoczyć.
Na chwilę zostawiając to, że kiedyś gry w Europie pojawiały się z pewnym opóźnieniem, to bardzo długo Tekken pojawiał się w pierwszej kolejności… na automatach. Tak naprawdę dopiero ósma odsłona serii zmieniła ten stan rzeczy stawiając na jednoczesną premierę na wszystkich platformach, a wcześniej żeby pograć trzeba było znaleźć miejsce z automatami. U nas często pojawiały się one na dworcach czy przeróżnych pubach. Dziś w nowoczesnych automatach gracze korzystali ze specjalnych kart pozwalających na korzystanie z automatów w podobny sposób do tych wrzutowych.
Tak czy inaczej Tekken 3 na maszynach arcade wylądował w 1997 roku. Port konsolowy musiał poczekać rok do 1998 roku pojawiając się napierw w Japonii, później w Ameryce Północnej, a na koniec w Europie jako tytuł na wyłączność dla PlayStation. Sam na pełnej wersjii gry położyłem swoje dłonie gdzieś w okolicach pojawienia się “trójki” w ramach serii PlayStation Platinum (tutaj ciekawostka – gry trafiające do tej serii musiały wbić sprzedaż na poziomie około 500-600 tysięcy w sześć miesięcy od premiery), gdy pojawiła się w lokalnym sklepie elektronicznym. Który to był dokładnie rok? Powiedziałbym, że mógł to być przełom roku 1999 – 2000.
Przy okazji dajcie znać w jaki sposób zapoznawaliście się z grami na PlayStation w tych latach – łatwo było znaleźć gry czy trzeba było kombinować ze sprowadzaniem ich z zagranicy?
Wracając jednak do pierwszego spotkania z Tekken 3, to doszło do niego dzięki PlayStation Magazynowi z płytkami z wersjami demonstracyjnymi gier. W przypadku gry Namco dostępne były dwie postacie – Eddy i Xiaoyu z przypisanymi do nich arenami. Co ciekawe, w przypadku starć AI vs. AI, które pojawiały się, gdy nie nacisnęliśmy przycisku Start tych wykorzystywanych kombinacji postaci było więcej. Można byłoby się pokusić o gdybanie czy aby twórcy nie wrzucili na płytkę z demami czegoś więcej niż tylko wersję próbną Tekkena (pamiętacie przypadek Spyro: Year of the Dragon i dema Crash Bash?), jeśli tych postaci w formie “pokazówki” było więcej.
Koniec końców nie dziwi więc fakt, że większość graczy bardzo dobrze grała właśnie Eddym… choć niektórzy mogliby słowo „grała” wrzucić w cudzysłów, jeśli wiecie o czym mówię.
