Nic tak nie boli jak utrata najbliższej osoby. Śmierć jest nieunikniona, ale czasami przychodzi zbyt szybko, gwałtownie i niepostrzeżenie, zabierając nam kogoś dla nas zbyt ważnego. Gry wideo nie boją się tak trudnych tematów i również starają się o nich mówić w charakterystyczny dla siebie sposób.
Dzisiaj przyjrzymy się grom, które w wybitny sposób opowiadają o temacie śmierci i straty kogoś nam najbliższego. Każda z nich robi to nieco inaczej, korzystając z wiedzy psychologicznej czy nawet tworząc z tego grę akcji. Trudno więc powiedzieć, co w tym wypadku znaczy najlepszy. Liczę więc, że w komentarzach przedstawicie swoją wizję.
10 najlepszych gier o stracie bliskiej osoby
10. To The Moon
Zaczynamy nietypowo, bo od gry o miłości. To The Moon opowiada o życiu człowieka na łożu śmierci. Podczas podróży przez przeszłość, od późnej starości do dzieciństwa, odkrywamy wiele tajemnic związanych przede wszystkim z jego relacją ze zmarłą żoną. Chociaż historia opowiada głównie o ich wspólnym życiu, kluczowym elementem jest odpowiedzenie na pytanie, skąd potrzeba tytułowej podróży na księżyc. To przepiękna, miłosna opowieść, z dużą głębią pokazującą jaka relacja łączyła dwoje ludzi i co wpłynęło na najgłębsze potrzeby po odejściu jednej z nich.
9. Rime
Hiszpański Rime to gra, która podchodzi do tematu straty w psychologiczny sposób. Rozgrywka podzielona jest na pięć części – każda z nich reprezentuje inny etap żałoby z modelu Elisabeth Kübler-Ross. Gra nie ma zbyt innowacyjnej rozgrywki, ale w interaktywny sposób próbuje pokazać naukowe podejście do tematu straty najbliższej osoby. Za to na pewno należy się duży plus, bo to jedyna tego typu gra na rynku. Dokładnie o tym samym miała być najnowsza produkcja 11 bit studios, ale Project 8 finalnie trafił do kosza. Nie jest łatwo przedstawić ten temat, ale Rime udało się całkiem przyzwoicie.
8. GRIS
Na kolejnej pozycji mamy grę, która jest fantastyczną rozrywką nawet jeśli całkowicie pominie się warstwę fabularną. GRIS nie ma zbyt rozbudowanych mechanik, ale są wykonane perfekcyjnie, dzięki czemu gra się wspaniale. Na to nałożona jest mało oczywista warstwa fabularna opowiadająca o radzeniu sobie ze stratą bliskiej osoby – w tym wypadku matki. Główna bohaterka traci na początku gry głos, a jego odzyskanie jest symbolem poradzenia sobie z trudami traumy. Do tego nieustająca ucieczka przed mrokiem, który symbolizuje demony związane z żalem po stracie matki. Wspaniała i przepiękna gra, którą zdecydowanie warto poznać.
