Pokolenie Z najlepiej wykształconą generacją w historii. Niestety są również najbardziej niedoceniani

Najnowsze dane z początku 2026 roku potwierdzają pesymistyczny trend: Pokolenie Z to najlepiej przygotowana do pracy generacja w historii, która jednocześnie masowo wpada w pułapkę „overqualification”. Choć młodzi ludzie posiadają dyplomy prestiżowych uczelni i certyfikaty, rynek pracy coraz częściej oferuje im stanowiska znacznie poniżej ich umiejętności.

Hiszpania europejskim liderem problemu

Według najnowszego zestawienia Eurostatu, to Hiszpania zmaga się z największą skalą tego zjawiska w całej Unii Europejskiej. 36% pracowników w tym kraju posiada kwalifikacje wyższe, niż wymagają tego ich stanowiska. Średnia dla Unii Europejskiej oscyluje wokół 22%, co oznacza, że niemal co czwarty wykształcony Europejczyk pracuje poniżej swoich możliwości. Problem ten dotyka szczególnie kobiet oraz imigrantów, ale to młodzi z Pokolenia Z odczuwają go najdotkliwiej na starcie swojej drogi zawodowej.

Sytuacja w Chinach przybiera jeszcze bardziej radykalny obrót. Przy rekordowej liczbie absolwentów i stagnacji w sektorach technologicznym oraz nieruchomości, młodzi ludzie chwytają się jakiejkolwiek pracy, by przetrwać. Absolwenci fizyki pracujący jako robotnicy fizyczni czy filozofowie pełniący role dostawców stali się nową codziennością. Przykład 29-letniej Wu Dan, która po studiach finansowych w Hongkongu pracuje jako masażystka, obrazuje los milionów rówieśników. Eksperci z Uniwersytetu w Hongkongu ostrzegają: „Sytuacja jest bardzo trudna, młodzi muszą drastycznie dostosować swoje oczekiwania”.

Przyczyną takiego stanu rzeczy nie jest brak wiedzy, lecz niedopasowanie strukturalne. Podczas gdy Gen Z inwestowała w edukację, wierząc, że dyplom jest gwarancją sukcesu, firmy technologiczne przechodzą fale zwolnień (trend widoczny od 2024 roku), a rozwój AI automatyzuje wiele ról średniego szczebla, w których młodzi mogliby zdobywać doświadczenie.

Dodatkowo, 95% młodych pracowników przyznaje, że czuje frustrację i brak lojalności wobec firm, traktując obecne zajęcia jako „tymczasowy układ bez zobowiązań”, co utrudnia budowanie stabilnych ścieżek kariery.