12 lat temu zadebiutowało niedocenione science fiction o podróżach w czasie. Film miał jeden z najlepszych zwrotów akcji

Podróże w czasie to jeden z częstszych motywów przedstawianych filmach i serialach science fiction. Twórcy wielokrotnie wykorzystywali je do budowania widowiskowej akcji, ale także do zadawania pytań o naturę ludzkiego losu, przeznaczenie oraz konsekwencje ingerowania w przeszłość. Jednym z filmów, który szczególnie wyróżnił się w tym gatunku, jest Przeznaczenie, produkcja z Ethanem Hawke’em w roli głównej. Dokładnie dzisiaj mija dwanaście lat od festiwalowej premiery tej niezwykle pomysłowej historii.

Przeznaczenie – minęło dwanaście lat od premiery jednego z najlepszych filmów o podróżach w czasie

Film z 2014 roku powstał na podstawie opowiadania All You Zombies autorstwa Roberta A. Heinleina z 1959 roku. Za reżyserię odpowiadają bracia Michael i Peter Spierig, którzy postanowili przenieść na ekran skomplikowaną koncepcję paradoksów czasowych i nadać jej bardziej emocjonalny wymiar.

Głównym bohaterem jest tajemniczy agent temporalny, znany jako Agent Doe. Jego zadaniem jest cofanie się w czasie i zapobieganie przestępstwom zanim do nich dojdzie. W trakcie swojej kariery brał udział w wielu ryzykownych misjach, które pozostawiły na nim zarówno fizyczne, jak i psychiczne ślady. Teraz stoi przed ostatnim zadaniem. Musi schwytać terrorystę znanego jako Fizzle Bomber, który od lat wymyka się jego działaniom.

W trakcie śledztwa bohater przyjmuje tożsamość barmana i pracuje pod przykrywką. Właśnie w tym miejscu spotyka tajemniczą pisarkę używającego pseudonimu Niezamężna matka, którą zagrała Sarah Snook. Rozmowa między bohaterami szybko przeradza się w niezwykłą opowieść o życiu pełnym dramatycznych wydarzeń i decyzji. Z czasem okazuje się, że historia ta ma bezpośredni związek z misją agenta.

Jednym z największych atutów filmu jest sposób prowadzenia fabuły. Historia rozwija się niczym skomplikowana układanka, a kolejne odkrycia całkowicie zmieniają sposób postrzegania bohaterów i wydarzeń. Widz bardzo szybko orientuje się, że w tej opowieści nic nie jest tak proste, jak mogło się wydawać na początku.

Przeznaczenie wykorzystuje znany w fantastyce naukowej paradoks predestynacji, ale robi to w wyjątkowo złożony sposób. Film wielokrotnie miesza różne warianty paradoksów czasowych, tworząc z nich jedną rozbudowaną konstrukcję fabularną. Dzięki temu historia jest pełna zwrotów akcji, a jej finał pozwala spojrzeć na całość z zupełnie nowej perspektywy.

W zakończeniu dowiadujemy się, że John, z którym podróżuje Barman, jest tak naprawdę bohaterką graną przez Snook. Co więcej, tą samą osobą jest również dziecko, które agent do lat czterdziestych, gdzie trafia ono do sierocińca. Ostatecznie cała opowieść splata się w zamknięty cykl. W finale agent staje twarzą w twarz z przyszłą wersją siebie i musi podjąć decyzję, która może zmienić jego los na zawsze.

Choć produkcja nie dysponowała ogromnym budżetem, twórcy zadbali o wiarygodne oddanie realiów różnych epok. Znaczna część akcji rozgrywa się w Nowym Jorku lat siedemdziesiątych, natomiast przeszłość jednego z bohaterów obejmuje okres od końca II wojny światowej aż po kolejne dekady. Klimatyczna scenografia i stonowane zdjęcia budują atmosferę tajemnicy, która towarzyszy widzowi przez cały seans.

Na szczególną uwagę zasługują także role aktorskie. Ethan Hawke świetnie odnajduje się w roli zmęczonego latami misji agenta, a Sarah Snook tworzy jedną z najbardziej intrygujących postaci w całym filmie. To właśnie dzięki ich kreacjom historia zyskuje emocjonalną głębię, która wyróżnia ją na tle wielu innych produkcji science fiction.

Film nie tylko bawi się koncepcją podróży w czasie, lecz także pokazuje, jak precyzyjnie skonstruowana historia potrafi wykorzystać nawet najbardziej znane motywy gatunku. Po dwunastu latach od premiery produkcja wciąż uchodzi za jedną z najbardziej pomysłowych opowieści o paradoksach czasu w kinie.