11 lat temu pojawiło się genialne science fiction. Do dzisiaj finał filmu uchodzi za jeden z najmroczniejszych w gatunku

Minęło 11 lat od amerykańskiej premiery Ex Machina, czyli produkcji Alexa Garlanda, która wciąż pozostaje jednym z najmocniejszych i najbardziej niepokojących filmów science fiction ostatniej dekady. Tytuł zapisał się w pamięci widzów przede wszystkim dzięki jednemu z najokrutniejszych finałów w historii gatunku.

Ex Machina – ten film zaskoczył zakończeniem

W gatunku science fiction zwroty akcji bywają ryzykownym elementem. Potrafią zachwycić, ale równie często rozczarowują, gdy twórcy sięgają po zbyt oczywiste rozwiązania. Produkcje pokroju Czarnego lustra wielokrotnie udowadniały, jak potężne potrafi być dobrze skonstruowane zakończenie

Na tym tle Ex Machina wyróżnia się podejściem do tematu sztucznej inteligencji i manipulacji. Film opowiada historię programisty Caleba, granego przez Domhnalla Gleesona, który trafia do odizolowanej rezydencji ekscentrycznego CEO technologicznego Nathana, w którego wcielił się Oscar Isaac. Zadanie bohatera wydaje się proste. Ma sprawdzić, czy stworzony przez Nathana android Ava rzeczywiście posiada świadomość.

Z czasem okazuje się jednak, że eksperyment ma drugie dno. Nathan przyznaje, że wybrał Caleba nieprzypadkowo, licząc na jego samotność i podatność na emocjonalną manipulację. Prawdziwym testem nie była więc inteligencja maszyny, lecz jej zdolność do przekonania człowieka, by pomógł jej uciec.

Finał filmu pozostaje jednym z najbardziej bezwzględnych w historii science fiction. Ava przewiduje działania Nathana i wykorzystuje sytuację, by zrealizować własny plan. Z pomocą wcześniejszego modelu robota doprowadza do śmierci swojego twórcy, a następnie opuszcza odosobnioną posiadłość. Caleb zostaje jednak uwięziony w środku, skazany na powolną śmierć w miejscu odciętym od świata. To właśnie ta zimna, pozbawiona emocji decyzja czyni zakończenie filmu tak szokującym.

Wpływ Ex Machiny na gatunek science fiction jest trudny do przecenienia. Widać go w poszczególnych odcinkach Czarnego lustra, ale również w późniejszych filmach, w tym Morgan, Jestem matką, czy After Yang. Produkcja zapoczątkowała także reżyserską karierę Garlanda w najwyższej lidze, prowadząc do powstania takich tytułów jak Anihilacja oraz Civil War.