Hearthstone: Kataklizm - recenzja rozszerzenia. Początek roku (prawie) idealny

Po długim czasie oczekiwania gracze Hearthstone mogli obserwować kolejną rotację, czyli zakończenie się roku raptora oraz rozpoczęcia się okresu oznaczonego symbolem skarabeusza. Skutkiem tego jest odejście następujących rozszerzeń: Majsterni Świstomiga, Tarapatów w Tropikach i Bezkresnej Ciemności ze standardowego trybu gry. Skorzystamy z nich jedynie w dziczy (gdzie znajdują się wszystkie karty wydane od premiery tytułu). Stało się to oczywiście po to, aby zrobić miejsce dla nowości, jakie pojawią się na przestrzeni bieżącego roku - pierwszym dodatkiem jest wydany kilka dni temu Kataklizm opowiadający przede wszystkim o ataku Śmiercioskrzydłego, ale przynoszący również wiele innych kart, które w ostatnim czasie udało mi się przetestować. Na szczęście nie rozczarowałem się, a wręcz przeciwnie. Ale od początku.

“Stare” nowości

Wszystkie klasy dostępne w Hearthstone zostały fabularnie podzielone na dwa “obozy”. Jedni otrzymali zestaw kart z nowym słowem kluczowym “apeluj”, inni zaś mają do dyspozycji potężne smoki mające zawładnąć polem bitwy. Jest to oczywiście nowe słowo kluczowe, jednak po przeczytaniu jego opisu fani szybko zorientują się, że Blizzard pod nową osłoną wydał istniejącą już wcześniej mechanikę.

Mianowicie, w 2020 roku otrzymaliśmy przygodę, gdzie głównym bohaterem był Galakrond, a wraz z nim powitaliśmy słowo kluczowe “inwokuj”. Po zagraniu karty z opisem “Inwokuj do Galakronda” legendarny smok ulepszał się co dwa takie zagrania, a my od razu otrzymywaliśmy efekt użycia jego mocy specjalnej. Później w trakcie partii mogliśmy zagrać kartę bohatera i cieszyć się jej najlepszą wersją. W Kataklizmie wygląda to niemal identycznie - poza nazwami oczywiście. W 2026 roku zamiast “apelować” “inwokujemy” nasze legendarne karty, co przyzywa ich kończyny. Jakie kończyny? No właśnie, powroty do przeszłości na tym się nie kończą.

Każda z 11 klas w Hearthstone otrzymała własnego kolosa, czyli typ stronników znany z Wyprawy do Zatopionego Miasta. Po przyzwaniu taki stronnik przyzwie kilka swoich “kończyn”, czyli w praktyce innych stronników - grając przykładowo Chromatusa opisanego jako “Kolos +4” zapełni nam się pięć miejsc na stole. Cały motyw z powtórzonymi mechanikami może nie brzmieć zbyt przekonująco czy ambitnie ze strony deweloperów, lecz odpowiednio sześcio oraz czteroletnia przerwa od nich powinna wystarczyć fanom - w komentarzach w internecie widzimy wiele pozytywnych głosów dotyczących ich powrotu.

Byłbym zapomniał, w grze mamy jeszcze trzecie “nowe” słowo kluczowe: “rozbicie”. Po dobraniu takiej karty zapełniają się nam dwa skrajne miejsca na ręce, a zgodnie z nazwą efekty takich zaklęć również są podzielone. Możemy je zagrać osobno za początkową cenę lub pozbyć się wszystkich kart dzielących wspomniane części łącząc je z powrotem w oryginał. Tutaj również mamy do czynienia z powtórką, lecz tym razem w mniejszej skali. W Bezkresnej Ciemności jeden ze stronników Łowcy Demonów prezentował tę samą mechanikę, lecz dodane przez niego karty nie mogły być zagrane osobno, a po ich złączeniu automatycznie aktywowały efekt zadający 5 obrażeń wszystkim wrogom.

Przechodząc już do samej rozgrywki… od premiery Kataklizmu zagrałem naprawdę sporo gier w standardowym Hearthstone masą różnych talii i zdecydowaną większością świetnie się bawiłem, na początku samemu tworząc moją “drużynę”, a później korzystając także z taktyk znalezionych u innych graczy. Nie pocieszy to z pewnością dużej grupy graczy, lecz archetypy skupiające się na kontrolowaniu planszy, skomplikowanych kombosach i długiej rozgrywce mają na ten moment nieco pod górkę. Tak naprawdę często sytuację możemy opisać określeniem o wiele ostrzejszym niż “nieco”.

Niestety, tak jak w każdym przypadku wydania do Hearthstone masy kart deweloperzy nie zdołali wszystkiego idealnie zbalansować i z tego powodu niektóre klasy są za silne, inne zaś mają problemy w znacznej większości starć. Flagowym przykładem pierwszego przypadku jest Druid dominujący w wyborach graczy. Nowe karty, takie jak Kryształogrzbietny niedźwiadek oraz Dzikodrzewy krąg ze wspomnianym “rozbiciem” są obecnie niezwykle popularne w agresywnych wersjach klasy natury. Stronnik bez problemu ulepszający się w każdej turze, czy też łatwo osiągalne dwie “warstwy” minionów łatwych do zbuffowania szybko tworzą efekt kuli śnieżnej przytłaczając przeciwnika.

Podobnie sytuacja wygląda z taliami Druida skupiającymi się na przesycaniu mocy specjalnej, która przyzywa coraz lepsze wersje roślinnych golemów. Ten archetyp powstał już w ramach zeszłorocznego W Objęciach Szmaragdowego Snu, lecz po odejściu wielu kluczowych kart z 2024 roku dostał on nowe życie. Dane wskazują, że opisane talie stanowią one blisko 25% WSZYSTKICH talii w grach rankingowych (według HSReplay). W grze wyróżnia się też kilka innych talii, lecz ich dominacja nie jest aż tak wyraźna. Nie jest to oczywiście koniec świata, ponieważ średnio dwa tygodnie po premierze dodatku mają miejsce zmiany balansu mające osłabić dominujące strategie oraz pomóc tym niszowym (zgodnie z moimi przewidywaniami, Blizzard zapowiedział już nerf m.in. Druida – nastąpi to 2 kwietnia).

Jak już wspomniałem, ze sporymi problemami borykają się bardziej kontrolne archetypy, a w szczególności widzimy to na przykładach Kapłana oraz Czarnoksiężnika. Nowe karty, takie jak wyróżniający się Geniusz Czo’gal, Czarna Krew oraz kolejna wersja Alexstrazy prezentują bardzo obiecujące i ciekawe taktyki, lecz połączenie niezbalansowania innych strategii oraz niezbyt silne efekty wymienionych legend powodują, że używanie ich rzadko spowoduje efektowną wygraną, a raczej będziemy skazani na porażkę.

Szczególnie rozczarowująca się w tym gronie Strażniczka Życia, która za 7 many ustawia nasze pozostałe zdrowie na 15. Jest to oczywiście przeogromny problem, lecz w zamian za to możemy uderzyć przeciwnika również za tyle samo. Niestety, musimy się najpierw w pełni wyleczyć. Jako że kapłan to klasa skupiająca się po premierze Kataklizmu głównie na leczeniu, to często będziemy blisko maksymalnego poziomu HP, więc zagranie legendarnego smoka w takim stanie nie brzmi jak dobry pomysł. Z kolei największy plus grania tej karty sam w sobie praktycznie nic nie robi naszemu przeciwnikowi, przez co nasze zadanie brzmi niemal niemożliwie do wykonania.

Mówiąc już bardziej ogólnie, dosłownie każdy nowy pomysł na archetypy talii bardzo mi się spodobał. Kolosy oraz “apelowanie” tworzą przyjemny do realizowania plan gry, a mimo dzielenia tego samego słowa kluczowego każda z klas może pochwalić się czymś unikalnym oraz satysfakcjonującym.

Dodatkowo, jedna z najbardziej niepozornych kart w Kataklizmie stała się gamechangerem dla sporego grona taktyk. Mowa tutaj o Ukrytym ocalałym - jest to karta wtasowująca inną wybraną kartę z naszej ręki z powrotem do talii. Ta mechanika jest niesamowicie pomocna przy strategiach polegających na odkrywaniu lub przyzywaniu kart z talii. W przeszłości musieliśmy po prostu liczyć na dobranie kart w odpowiedniej kolejności. Teraz możemy w dowolnym momencie “wrzucić” wybraną kartę tam, gdzie znajdowała się na samym początku starcia.

Przy okazji rozszerzenia Blizzard przygotował masę atrakcji, na które liczyli gracze, a w ostatnich latach ich obecność nie zawsze była taka oczywista. Po około rocznej przerwie wypełnionej narzekaniem społeczności powróciły tzw. Cinematic Trailery, czyli animacje fabularnie przybliżające nam nadchodzącą zawartość. Tym samym najnowszy dodatek jest trzecim z rzędu z tą atrakcją. Podobnie sytuacja ma miejsce z planszą - był okres, gdzie tej uwielbianej nowości brakowało, a fani bali się umieszczenia jej za paywallem. Tutaj jednak po raz kolejny rozczarowania nie było i nudząc się podczas rozgrywki możemy klikać różne obiekty znajdujące się na rogach planszy.

Zespół stojący za Hearthstone poszedł o krok dalej i postanowił zachęcić nawet tych okazjonalnych oraz nowych graczy do spróbowania swoich sił w karciance. Śledząc przedpremierowe transmisje mogliśmy zgarnąć za darmo około 20 pakietów z Kataklizmu - zakup ich w sklepie kosztuje 2000 złota lub ponad 100 złotych. Co jednak najważniejsze, przez najbliższy miesiąc wszyscy mamy dostęp do każdej karty z rozszerzeń W Objęciach Szmaragdowego Snu oraz Zaginione Miasto Un’goro. Stanowi to połowę wszystkich kart w standardowym trybie gry.

Twórcy Hearthstone postanowili monetyzować grę w inny sposób. Produkcja jest przyjazna graczom F2P jak nigdy wcześniej, lecz dla zainteresowanych zostały udostępnione różnego rodzaju kosmetyczne przedmioty. Efektem tego są oferty proszące nas o nawet kilkaset złotych, które zawierają kolorowe karty, skórki oraz pakiety. Nie opuszczają nas także bardzo hejtowane (i słusznie) Skarby Festynu Lunomroku. Ta atrakcja polega na losowaniu nagród, w tym np. Śmiercioskrzydłego w pięknych wersjach. Niestety, jest to oparte na systemie gacha - każde kolejne losowanie kosztuje coraz więcej, a szansa na mitycznego smoka wynosi zaledwie 0,1389 procent.

Podsumowanie

Nowy rok w Hearthstone, a wraz z nim oczywiście Kataklizm zaskoczył mnie bardzo pozytywnie, a nadchodzące miesiące dla graczy zapowiadają się świetnie. W niedalekiej przyszłości ujrzymy także miniserię z najnowszego rozszerzenia, która doda nieco nowego contentu. Problemy z balansem są i bardzo możliwe że Blizzard nie naprawi wszystkiego przy pierwszej łatce, lecz w grze, gdzie zmiana statystyk nawet w minimalnym stopniu może mieć ogromny wpływ na rozgrywkę trudno oczekiwać, aby deweloperzy przeszli przez ten proces bezbłędnie.