Nic dziwnego, w końcu na podstawie tej powieści powstały oscarowe filmy.
Brandon Sanderson, jeden z najważniejszych współczesnych twórców fantasy i science fiction, zdradził, która książka zajmuje szczególne miejsce w jego sercu. Okazuje się, że najważniejszą dla niego lekturą wszech czasów jest Diuna autorstwa Frank Herbert.
Diuna: Część trzecia
Diuna najlepszą książką w historii według Brandona Sandersona?
Informacja ta padła podczas jednego z wykładów prowadzonych przez Sandersona na Brigham Young University, gdzie pisarz od lat uczy kreatywnego pisania w gatunkach fantasy i science fiction. Co istotne, jego zajęcia są regularnie publikowane na platformie YouTube, dzięki czemu mogą z nich korzystać również początkujący autorzy z całego świata.
W trakcie wykładu zatytułowanego „Promise, Progress, Payoff - Plot Theory: Brandon Sanderson's Writing Lecture #2”, pisarz w dość swobodny sposób przyznał, że to właśnie Diuna jest jego ulubioną książką i zarazem najlepszej, jaką czytał. Wypowiedź pojawia się w kontekście omawiania konstrukcji fabuły i nie jest przypadkowa, ponieważ Sanderson wykorzystał dzieło Herberta jako przykład w swojej analizie.
GramTV przedstawia:
Autor podkreślił, że wiele historii opiera się na podobnych schematach fabularnych i nie jest to nic złego. Jako ilustrację przywołał zarówno Diunę, jak i Hamlet autorstwa William Shakespeare oraz film Król Lew. W jego ocenie wszystkie te historie bazują na zbliżonym rdzeniu narracyjnym, w którym syn traci ojca, zostaje odsunięty od władzy przez krewnego, by ostatecznie powrócić silniejszy i przywrócić porządek.
Mimo tej zbieżności trudno uznać te dzieła za podobne w odbiorze. Sanderson zwraca uwagę, że o wyjątkowości opowieści decydują przede wszystkim bohaterowie oraz wykreowany świat, a nie sama struktura fabularna. To właśnie te elementy sprawiają, że nawet dobrze znane schematy mogą prowadzić do powstania świeżych i angażujących historii.
W tym kontekście wybór Diuny jako ulubionej książki nabiera dodatkowego znaczenia. Sanderson nie tylko wskazał dzieło, które ceni najbardziej, ale jednocześnie podkreślił ważną lekcję dla twórców. Dobra historia nie musi opierać się na całkowicie nowatorskim pomyśle, by zachwycić odbiorców.
Pierwsza część może i jest genialna... ale pozostała piątka jest cienka i nudna do bólu. Miałem jeszcze jakieś nadzieje na początku 4 części, ale ale szybko się rozwiały.
