Zaglądamy do jaskini wilków, gdzie powstają wampiry – Post mortem The Blood of Dawnwalker

Mateusz Mucharzewski
2026/11/22 17:00
1
0

Zadaliśmy Konradowi Tomaszkiewiczowi 15 pytań o kulisy produkcji The Blood of Dawnalker, w tym decyzję o limicie czasu, zmiany w systemie walki i pomysły, które nie trafiły do gry.

Zaglądamy do jaskini wilków, gdzie powstają wampiry – Post mortem The Blood of Dawnwalker

The Blood of Dawnwalker to największa polska premiera tego roku i nowa, duża marka na rynku RPG. Wszyscy wiemy jak wysoki poziom prezentuje debiutancka produkcja Rebel Wolves. Mało kto jednak wie z czym mierzyli się deweloperzy w trakcie produkcji. Jak wyglądała początkowa wizja, jakie problemy stworzył system progresji czasu oraz jak dużo problemów może przynieść rzucanie w przeciwników piaskiem? Teraz jest okazja, aby to zmienić.

W ramach formatu Post mortem przepytałem Konrada Tomaszkiewicza, współzałożyciela i prezesa Rebel Wolves oraz game director The Blood of Dawnwalker. Specjalnie dla Was opowiedział o tym, jak zmieniał się projekt w trakcie prac, co było największym wyzwaniem, co uznaje za wyjątkowe osiągnięcie czy… w jak nieoczywisty sposób rozmieszczeni są NPC w Svartau. Sporo smaczków dla każdego, kto chciałby zajrzeć za kulisy produkcji najlepszych gier.

Wizja kontra rzeczywistość

Czym gra miała być w pierwszej wizji, a czym ostatecznie jest — gdzie leży największa różnica?

Zaskakujące jest to, że nie ma większych różnic. Gra jest dokładnie tym, czym od początku chcieliśmy, żeby była. Zawsze trzymaliśmy się pierwotnych założeń, co pozwoliło nam zachować spójność projektu i dowieźć grę na czas. Myślę, że to duża wartość, bo w trakcie produkcji łatwo ulec pokusie ciągłego dodawania nowych pomysłów i zmieniania kierunku. Nam udało się skupić na pierwotnej wizji i doprowadzić ją do samego końca.

Czy był jakiś pomysł, w którym zakochał się zespół, ale zdecydowałeś o jego usunięciu, bo nie pasował do całej wizji?

Nie przypominam sobie takiej sytuacji. Bardzo zależy mi na tym, żeby każdy, kto pracuje przy grze, mógł dorzucić coś od siebie. Żeby artyści mieli przestrzeń nie tylko do realizowania zadań, ale też do rozwijania własnych pomysłów i eksperymentowania. Zresztą od początku właśnie tak wyobrażałem sobie nasze studio. Oczywiście nie każdy pomysł da się zrealizować, bo na końcu wszystko musi być spójne. Czasem trzeba coś zmienić czy poszukać innego rozwiązania. Staramy się jednak wspólnie rozmawiać o takich rzeczach. Myślę, że dzięki temu każdy może mieć poczucie, że naprawdę dołożył swoją cegiełkę do tego projektu.

Wizja kontra rzeczywistość, Zaglądamy do jaskini wilków, gdzie powstają wampiry – Post mortem The Blood of Dawnwalker

Jakie zmiany w projekcie zostały zainicjowane przez kogoś spoza studia – inwestora czy wydawcę?

Inwestor ani wydawca nie narzucali nam zmian. Natomiast kiedy zaczęliśmy pokazywać grę na zewnątrz i udostępniać pierwsze dema, dostawaliśmy trochę feedbacku. Część tych uwag była naprawdę pomocna i skłaniała nas do przyjrzenia się niektórym rozwiązaniom. Dotyczyło to na przykład systemu walki, w którym wprowadziliśmy pewne poprawki. Myślę, że to naturalna część procesu tworzenia gry – kiedy ktoś z zewnątrz spojrzy na nią świeżym okiem, często zauważa rzeczy, których samemu, po wielu miesiącach pracy nad projektem, można już nie dostrzegać.

Ewolucja projektu

Które decyzje designerskie wywołały największe spory w zespole?

Zdecydowanie mechanika zarządzania czasem. Największym wyzwaniem było ustalenie, jak i kiedy czas powinien upływać oraz jak powiązać go z zadaniami, żeby wszystko dobrze ze sobą współgrało. Musieliśmy też później to odpowiednio zbalansować, co tak naprawdę działo się aż do samej premiery. Sporo o tym dyskutowaliśmy i testowaliśmy różne rozwiązania, bo wiedzieliśmy, że ta mechanika będzie miała duży wpływ na to, jak gracze będą odbierać naszą grę.

Z jakiego pomysłu musieliście zrezygnować, bo przerósł możliwości zespołu (finansowe czy technologiczne)?

Wbrew pozorom nie było takich pomysłów. Jak już wspomniałem wcześniej, od samego początku mieliśmy dość jasno określoną wizję gry i przez cały proces produkcji konsekwentnie się jej trzymaliśmy. Oczywiście niektóre rzeczy zmieniały się po drodze, bo proces tworzenia gry to ciągła iteracja, ale ogólne założenia pozostały dokładnie takie same. Co ciekawe, część elementów, które stworzyliśmy jeszcze na samym początku prac nad prologiem, jest obecna w finalnej wersji gry. To chyba najlepiej pokazuje, że od początku jako zespół dobrze wiedzieliśmy, w jakim kierunku chcemy iść.

Ewolucja projektu, Zaglądamy do jaskini wilków, gdzie powstają wampiry – Post mortem The Blood of Dawnwalker

Jak gra wyglądałaby bez feedbacku graczy (z dema czy playtestów). Co zmieniliście pod wpływem ich opinii?

Na pewno zmieniliśmy pozycję kamerę za bohaterem. Po pierwszej prezentacji sporo graczy zwracało uwagę, że jest ona zbyt blisko postaci, więc dodaliśmy możliwość jej oddalenia, zarówno podczas walki, jak i eksploracji. Poprawiliśmy też oświetlenie i dodaliśmy quick sloty, dzięki którym można szybciej wybierać umiejętności w trakcie walki, co pozytywnie wpływa na jej dynamikę. To tylko kilka przykładów, bo regularnie czytamy opinie graczy i wyciągamy z nich wnioski. Nie wszystko da się zmienić od ręki, ale jeśli widzimy, że coś faktycznie można zrobić lepiej, to staramy się reagować. Ostatnio np. wypuściliśmy drugą dużą aktualizację, która dodaje tryb Nowa Gra +, który był mocno wyczekiwany przez graczy.

Perspektywa reżysera

Jaka błędna decyzja – Twoja własna – kosztowała was najwięcej czasu lub energii?

Świeżym przykładem jest sposób działania targetowania w walce. Mamy w grze możliwość rzucenia piachem w przeciwnika, co na krótki czas wyłącza go z walki. W premierowej wersji po użyciu tej umiejętności gra automatycznie przełącza target na kolejnego wroga. Dla mnie było to naturalne rozwiązanie – skoro jeden przeciwnik jest chwilowo wyłączony z walki, to skupiam się na kolejnym. Taki rodzaj “crowd control’ wydawał mi się po prostu logiczny. Okazało się jednak, że gracze wolą mieć pełną kontrolę nad tym, kogo atakują, nawet jeśli dany przeciwnik został na chwilę obezwładniony. Takich głosów było sporo, dlatego zmieniliśmy to w październikowej aktualizacji.

Perspektywa reżysera, Zaglądamy do jaskini wilków, gdzie powstają wampiry – Post mortem The Blood of Dawnwalker

GramTV przedstawia:

Wskaż jeden element gry, który prywatnie uważasz za największe osiągnięcie.

Myślę, że największym osiągnięciem jest połączenie tych wszystkich unikalnych elementów naszej gry w spójną całość – narracyjna piaskownica, mechanika czasu oraz dwa różne loopy rozgrywki w zależności od pory dnia. Każdy z tych elementów osobno jest ciekawy, ale najważniejsze jest to, że dobrze ze sobą współgrają. Mam poczucie, że dzięki temu udało nam się stworzyć coś autorskiego, co wnosi sporo świeżości do gatunku RPG akcji z otwartym światem.

Która Twoja decyzja wydawała się dobra w trakcie produkcji, a po premierze okazała się błędem i chciałbyś ją zmienić?

Chyba znowu wrócę do piachu w oczy i targetowania. To świeży przykład, ale dobrze pokazuje, że niektóre decyzje, które na etapie produkcji wydają się sensowne, można zweryfikować dopiero po premierze, kiedy zobaczymy, jak gracze faktycznie używają danej mechaniki i czego od niej oczekują.

Niewidoczne wyzwania

Jakie niewidoczne z perspektywy gracza sztuczki zastosowaliście, dzięki którym gra jest lepsza?

Pierwsze, co przychodzi mi do głowy, to sposób, w jaki obsługujemy rozmieszczanie NPC w mieście. Zamiast co chwilę generować nowych mieszkańców, gdy gracz przemieszcza się po ulicach Svartau, przenosimy istniejące już grupy ludzi w jego okolice. Dzięki temu miasto sprawia wrażenie tętniącego życiem, a jednocześnie przekłada się to na znacznie lepszą wydajność w mieście, które pod kątem technologicznym jest najbardziej zaawansowanym obszarem w grze.

Niewidoczne wyzwania, Zaglądamy do jaskini wilków, gdzie powstają wampiry – Post mortem The Blood of Dawnwalker

Jaki element gry okazał się najtrudniejszy do implementacji i najmocniej napsuł Wam krwi?

Zdecydowanie mechanika czasu. Musieliśmy stworzyć ten system od zera – zbudować odpowiednie narzędzia w silniku, zaprojektować UI, zbalansować na przestrzeni całej gry itp. Było to naprawdę duże wyzwanie i wszyscy jesteśmy bardzo zadowoleni z efektu jaki udało nam się osiągnąć.

Odbiór przez graczy i recenzentów

W czym odbiór gry przez graczy zaskoczył Ciebie, np. gracze zachwycili się czymś czego się nie spodziewałeś lub odwrotnie, słabo odebrali coś, co według Ciebie było bardzo dobre?

Najbardziej zaskoczyło mnie chyba to, jak różnie gracze potrafią odbierać dokładnie te same elementy gry. To, co dla jednej osoby jest zaletą, dla innej jest wadą. Sam bardzo lubię oprawę graficzną naszej gry i widzę, że sporo graczy podziela tę opinię, ale spotkałem się też z głosami, że trochę odbiega ona od obecnych standardów segmentu AAA. To jest zrozumiałe, bo każdy ma swoje oczekiwania i lubi co innego. Najbardziej cieszy mnie jednak to, że jako całość gra odbierana jest bardzo pozytywnie. Najlepiej widać to na Steamie, gdzie mamy już ponad 30 tysięcy recenzji, a odsetek pozytywnych przekroczył 87%. To naprawdę świetny wynik, który nie tylko cieszy ale i motywuje do dalszej pracy.

Ze wszystkich zarzutów jakie gra otrzymała w recenzjach, który uważasz za najbardziej niesprawiedliwy?

Czasem pojawiały się głosy, że aktywności w otwartym świecie są powtarzalne. Z jednej strony to rozumiem, bo przy takiej skali projektu trudno sprawić, żeby każda z aktywności była w pełni unikalna. Z drugiej strony wiem, że nawet jeśli na pierwszy rzut oka niektóre rzeczy wydają się podobne, to jednak każda kryje w sobie coś ciekawego. Dla nas ważne było to, żeby w trakcie eksploracji gracz czuł, że jego wysiłek jest nagradzany. Dlatego staraliśmy się umieszczać w świecie gry dodatkowe znajdźki np. wartościowe przedmioty czy ukryte notatki, które pozwalają lepiej poznać fabułę i lore całego uniwersum. U nas też często te aktywności wpisują się w opowiadaną historię, bo możemy dzięki nim dotrzeć do wampirów z kliki Brencisa, aby osłabić jego reżim, co oczywiście ma swoje konsekwencje fabularne.

Odbiór przez graczy i recenzentów, Zaglądamy do jaskini wilków, gdzie powstają wampiry – Post mortem The Blood of Dawnwalker

Co w tej grze wygląda dla gracza prosto, ale było dla zespołu jednym z największych wyzwań?

Myślę, że dialogi i cutsceny. Z perspektywy gracza to po prostu rozmowa między postaciami, ale od strony produkcji jest to bardzo złożony proces, a w grze jest ponad 100 cutscen i ponad 500 dialogów. Trzeba zadbać o reżyserię sceny, ustawienie kamer, oświetlenie i wiele innych szczegółów. U nas wszystko to było przygotowywane ręcznie, łącznie z szeregiem animacji tworzonych specjalnie na potrzeby konkretnych scen. Dodatkowym utrudnieniem było również to, że te same linie dialogowe mają różną długość w zależności od wersji językowej, dlatego cały system musi uwzględniać te różnice i odpowiednio się dostosowywać.

Lekcja z projektu

Czym różnisz się jako designer od osoby, którą byłeś na początku projektu? Czego najbardziej nauczył Ciebie ten projekt?

Nauczyłem się tego, że wszystkie innowacyjne rozwiązania, które wymyślasz, to tak naprawdę proces R&D. Na początku projektu nigdy nie masz wszystkich odpowiedzi i często dopiero w trakcie produkcji okazuje się, co działa, a co trzeba przemyśleć na nowo. Każda gra to nowe wyzwanie i nie da się wszystkiego przewidzieć ani zrobić z automatu, nawet jeśli masz już w tym sporo doświadczenia. Trzeba być gotowym na eksperymentowanie, ciągłą iterację, popełnianie błędów i szukanie rozwiązań, których wcześniej nie brałeś pod uwagę.


Sprawdź również:

Komentarze
1
MisticGohan_MODED
Gramowicz
Dzisiaj 17:23

Ja się do tej gry przymierzę nie wcześniej niż po przejściu 3 dodatku do W3.