Z najlepszego jak dotąd filmu science fiction roku mogły zniknąć dwie kluczowe sceny. Twórca przyznał, że prawie je zrujnował

Andy Weir, autor powieści Projekt Hail Mary, przyznał, że podczas prac nad jej filmową adaptacją próbował przekonać twórców do usunięcia dwóch scen, które ostatecznie stały się jednymi z najbardziej lubianych przez widzów. Pisarz miał ku temu konkretne powody, ale dziś sam przyznaje, że podejmowanie decyzji dotyczących montażu zdecydowanie nie jest jego najmocniejszą stroną.

Twórca Projektu Hail Mary chciał usunąć dwie najlepsze sceny z filmu. Na szczęście reżyserzy go nie posłuchali

Film Projekt Hail Mary z Ryanem Goslingiem w roli głównej okazał się jednym z największych sukcesów science fiction 2026 roku. Produkcja w reżyserii Phila Lorda i Christophera Millera zdobyła uznanie między innymi dzięki efektownym zdjęciom, humorowi oraz emocjonalnej historii. Jak się jednak okazuje, niektóre z najbardziej zapadających w pamięć momentów mogły nigdy nie trafić do ostatecznej wersji filmu. Co ciekawe, ich usunięcia domagał się sam autor literackiego pierwowzoru.

W rozmowie z serwisem Slash Film Andy Weir zdradził, że jego sugestie dotyczące montażu nie zawsze spotykały się ze zrozumieniem ekipy. Z perspektywy czasu uważa jednak, że reżyserzy postąpili słusznie, ignorując część jego propozycji.

Praca nad Projektem Hail Mary nauczyła mnie, że moim miejscem jest pisanie powieści i nigdy nie powinienem zostawać reżyserem. Przekonywałem bowiem, żeby usunąć z filmu sceny, które później okazały się ulubionymi momentami widzów.

Jednym z takich fragmentów była widowiskowa sekwencja spaceru kosmicznego Rylanda Grace'a, podczas którego bohater grany przez Ryana Goslinga znajduje się w otoczeniu świetlistych astrofagów w Linii Petrowej. Scenie towarzyszy nastrojowa muzyka, a całość stanowi jeden z najbardziej efektownych wizualnie momentów produkcji. Weir uważał jednak, że fragment nie wnosi niczego istotnego do fabuły. Zwracał również uwagę na jego nieścisłości naukowe.

Pomyślałem sobie, że wygląda to świetnie, ale powinniśmy to wyciąć, ponieważ nie posuwa fabuły do przodu. On po prostu znajduje się tam, w przestrzeni kosmicznej, a przecież i tak nie mógłby tego zobaczyć. Ludzkie oko nie widzi podczerwieni. To nie ma sensu, jest głupie i powinniśmy się tego pozbyć – wyjaśnił Weir.

Ostatecznie sekwencja pozostała w filmie, a jej realizacja opierała się w dużej mierze na praktycznych rozwiązaniach wykorzystujących prawdziwe źródła światła podczerwonego oraz specjalnie przygotowane konstrukcje na planie zdjęciowym. Zdaniem pisarza reakcje publiczności pokazały, że jego argumenty nie uwzględniały emocjonalnego i wizualnego znaczenia tej sceny.

Wiele osób mówiło, jaka to piękna scena i jak bardzo im się podobała. Właśnie dlatego nie nadaję się na reżysera i powinno się mnie trzymać z dala od montażowni – stwierdził autor.

Drugim momentem, który niemal padł ofiarą sugestii Weira, była scena karaoke z Evą Stratt, graną przez Sandrę Hüller. Bohaterka wykonuje w niej utwór „Sign of the Times” Harry'ego Stylesa, pokazując swoją bardziej ludzką i emocjonalną stronę. Pisarz miał jednak wątpliwości, czy takie zachowanie pasuje do stworzonej przez niego postaci.

Istotnym problemem była również długość produkcji. Pierwsza wersja Projektu Hail Mary trwała około czterech godzin i nie spotkała się z dobrym przyjęciem podczas pokazów testowych. Ostatecznie Lord i Miller skrócili film do 2 godzin i 36 minut, ale nie zamierzali rezygnować ze wspomnianej sceny.

Chciałem pozbyć się sceny karaoke. Mówiłem im, że film jest już bardzo długi, a my jeszcze pokazujemy Stratt śpiewającą karaoke, co wydawało mi się trochę niezgodne z moją wizją tej postaci. Zaproponowałem więc, żeby to wyciąć. Odpowiedzieli, że absolutnie nie ma mowy, ponieważ ta scena jest świetna. Wszyscy, którzy obejrzeli film, zgadzają się z nimi. Wygląda więc na to, że takie sytuacje regularnie mi się przytrafiają – wspominał Weir.

Co ciekawe, scena karaoke została dodana do produkcji dopiero na późniejszym etapie prac. Ostatecznie stała się ważnym elementem charakterystyki Evy Stratt, pozwalając widzom lepiej zrozumieć emocje kobiety, która musi wysłać człowieka na niemal samobójczą misję, aby ocalić Ziemię.

Autor Projektu Hail Mary przyznał również, że nie po raz pierwszy jego ocena artystycznych decyzji okazała się nietrafiona. Podobna sytuacja miała miejsce przy okazji Marsjanina z 2015 roku, kiedy po raz pierwszy zobaczył projekt okładki przedstawiającej astronautę opadającego plecami w czerwony pył.

Pomyślałem, że mi się nie podoba. Później ta okładka zdobywała nagrody, a wszyscy zachwycali się tym, jak sugestywna jest i jak świetną pracę wykonali jej twórcy. Chyba po prostu nie powinienem odpowiadać za nic, co ma charakter wizualny – podsumował żartobliwie pisarz.

• Projekt Hail Mary – recenzja filmu. Najlepsi kumple we wszechświecie