Były twórca The Last of Us z przykrym stwierdzeniem. Naughty Dog istnieje, by sprzedawać sprzęt Sony?

Mikołaj Berlik
2026/10/07 10:00
7
0

Były deweloper wypowiedział się na temat strategii Sony.

Naughty Dog może sobie pozwolić na wieloletnią produkcję kosztownych gier dla jednego gracza, ponieważ jego rola nie ogranicza się jedynie do generowania zysków ze sprzedaży samych tytułów. To właśnie usłyszeliśmy od Matta Radforda, czyli artysty pracującego w przeszłości m.in. przy The Last of Us oraz Uncharted 4. Jego zdaniem głównym zadaniem Naughty Dog jest wspieranie Sony w sprzedaży konsol.

Uncharted 4
Uncharted 4

Naughty Dog ratuje fakt, że są wizytówką PlayStation?

W rozmowie z Kiwi Talkz Radford wyjaśnił, dlaczego studio nie musi koncentrować się na krótkoterminowych zyskach w takim stopniu, jak wiele innych firm. Gry takie jak The Last of Us czy Uncharted pełnią funkcję wizytówek marki PlayStation. Mają one demonstrować możliwości techniczne sprzętu i stanowić dla graczy kolejny argument przemawiający za wyborem platformy Sony. Model ten pozwala na ogromne inwestycje w poszczególne produkcje. Nie jest jednak jasne, jak długo takie podejście pozostanie opłacalne. Budżety wielkich tytułów klasy AAA stale rosną, a Radford obawia się momentu, w którym inwestowanie setek milionów dolarów w narracyjną grę akcji przestanie mieć ekonomiczny sens.

Były pracownik Naughty Dog porównał współczesne, wysokobudżetowe produkcje do dawnych arcydzieł architektury. Powstawały one dzięki unikalnemu połączeniu osobowości, umiejętności i okoliczności, których nigdy nie dało się dokładnie powtórzyć.

GramTV przedstawia:

Podobnie może być w przypadku gier. Radford zastanawia się, czy za kilkadziesiąt lat gracze będą postrzegać tytuły takie jak Uncharted 4, The Last of Us Part 2 czy nadchodzące Intergalactic jako dzieła definiujące pewną epokę – stworzone przez ogromne zespoły złożone z aktorów, animatorów, scenarzystów, grafików i artystów. „Mam po prostu nadzieję, że tak to będzie wyglądać dalej”. Produkcje klasy AAA stają się coraz kosztowniejsze, więc łatwo sobie wyobrazić, że sama możliwość poświęcenia lat na stworzenie jednej, rozbudowanego RPG-a może stać się dobrem luksusowym.

Komentarze
7
dariuszp
Gramowicz
07/10/2026 15:52
Kenjiro napisał:

Skąd wniosek, że najchętniej kupują gry osoby twojego pokroju? Te statystyki, które widziałem, pokazują, że najwięcej zakupów gier popełniają osoby bardzo okazjonalnie grające, bo tych osób jest po prostu najwięcej. Na każdego pasjonata przypadają tysiące zwykłych graczy, którzy kupią grę, "popykają" po pracy, a po kilku godzinach rzucą w kąt, by oglądać TV.

Możesz się zżymać na rzeczywistość, ale tzw. "prawdziwi gracze" to nisza i w erze rosnących kosztów produkcji gier (bo często to już nie tworzenie, a produkcja) trzeba koniecznie wyjść z niszy, inaczej biznes przestaje się kalkulować. Producent może też się ograniczyć i tworzyć gry mniejsze, skromniejsze, choć nadal ambitne, wtedy z kolei ryzykuje, że jak się nie wstrzeli, to studio leży.

dariuszp napisał:

[...] Celujesz w kogoś kto pierwszy raz bierze kontroler do ręki. A to sprawia że tak naprawdę pomijasz tych co najchętniej kupują gry, grają i są gotowi wydać pieniądz. [...]

Zacznijmy od Twojego "na jednego pasjonata przypada tysiąc zwykłych graczy". To nieprawda. Wg badań które widziałem, casuale to 55-60% bardzo często. Potem masz tzw core audience czyli kolejne 25%. Potem masz 15-20% tzw heavy core. Heavy core to ludzie co spędzają wiele godzin tygodniowo z gatunkiem czy grą. Heavy core to głównie mężczyźni z najwyższymi średnimi wydatkami na gry. Jak mówiłem mniej więcej 2x więcej jak casuale. 

Więc wbrew pozorom ich utrata potrafi być naprawdę solidnym ciosem finansowym. 

Jest raport Bain z 2026 który mówi że aktywni gracze odpowiadają za 60% całkowitego czasu gry. Stwierdzili że gra robiona "dla wszystkich" jest ryzykowna.

Np. na rynku mobilnym casuale są najliczniejsi ale to tzw "core" generują większość przychodów, mimo że stanowią mniejszość pobrań. Do tego core audience spędza z grami najwięcej czasu.

Masz rację że casuali jest najwięcej. Masz rację że ich ilość jest tak znacząca że nie możesz ich ignorować i nigdy nie mówiłem że powinieneś. Ale jeżeli chodzi o przychody - wygrywają zaangażowani gracze i są pewniejszą inwestycją. 

Popatrz co się dzieje kiedy każdy konkuruje o casuali. To ryzyko. Ktoś może Ci zabrać Twój kawałek tortu. Wszystko zależy od platformy i gatunku. Wypuścisz coś z piłką nożną i FIFA Cię dojedzie. Wypuścisz BR to Fortnite Cię zje. Bo konkurujesz o tych samych ludzi a Fortnite już ich ma i naprawdę musisz zaoferować znacznie lepszą wartość bo musisz ich odciągnąć nie tylko od gry ale od tego że niektórzy spędzili z nią lata, mają tam skórki, znajomych itp. A przynajmniej tak długo jak Fortnite naprawdę nie da solidnie ciała.

No i jak mówiłem - casuale często gonią za modą. Dzisiaj ich masz, jutro nie. Zauważ że wiele popularnych gier live service nigdy nie zakładało że będą popularne. Też nie udało im się często tego utrzymać czy powtórzyć. Fortnite to był wypadek przy pracy. To był co-op base defense który kiedy padał przerobili na szybko na BR kopiując z innej gry która odniosła sukces. 

Dodatkowo duża ilość casuali jak idzie za modą to wiesz za kim podąża? Właśnie za core audience. 

I wiesz kiedy gry takie jak WoW zaczęły padać? Kiedy za bardzo projektowali pod casuali i solo play. Sukces Classic dał im do myślenia. I stąd ten nowy kierunek na WoW Forever który ma wziąć to co najlepsze z Classic i pchać grę w nowym kierunku. 

Więc co ciekawe jak zaczynasz tracić core audience to często też tracisz casuali. 

W zasadzie jedyne czego bym unikał to robienia naprawdę hardcore gier. Gdzie celujesz tylko w top twojego core audience bo wtedy dopiero pozbędziesz się casuali. Dlatego musisz zadbać o próg wejścia czyli to o czym mówiłem. "Easy to learn, hard to master". Wolverine jest easy to learn i nothing to master i to jest problem tej gry. Obok liniowości i bzdurnego designu. 

Kenjiro
Gramowicz
07/10/2026 15:07
dariuszp napisał:

[...] Celujesz w kogoś kto pierwszy raz bierze kontroler do ręki. A to sprawia że tak naprawdę pomijasz tych co najchętniej kupują gry, grają i są gotowi wydać pieniądz. [...]

Skąd wniosek, że najchętniej kupują gry osoby twojego pokroju? Te statystyki, które widziałem, pokazują, że najwięcej zakupów gier popełniają osoby bardzo okazjonalnie grające, bo tych osób jest po prostu najwięcej. Na każdego pasjonata przypadają tysiące zwykłych graczy, którzy kupią grę, "popykają" po pracy, a po kilku godzinach rzucą w kąt, by oglądać TV.

Możesz się zżymać na rzeczywistość, ale tzw. "prawdziwi gracze" to nisza i w erze rosnących kosztów produkcji gier (bo często to już nie tworzenie, a produkcja) trzeba koniecznie wyjść z niszy, inaczej biznes przestaje się kalkulować. Producent może też się ograniczyć i tworzyć gry mniejsze, skromniejsze, choć nadal ambitne, wtedy z kolei ryzykuje, że jak się nie wstrzeli, to studio leży.

dariuszp
Gramowicz
07/10/2026 12:59
ratlos napisał:

Sony dodaje (mam nadzieję, że w pełni) QSRR na bazowym Ps5. To jest spora zmiana, oby tylko gry to obsługiwały... bo niestety to nie PC, że jak wchodzi technologia to jest stosowana..

Wolverine... ogólnie rynek herosów nie jest już taki sam. Przejadło się. 

To nie tyle stagnacja by pomogła, ale jakiś przegląd rynku.. Skoro ludzie mają przykładowo najwięcej kart pokroju rtx 3060 4-6gb RAM oraz ps5/xboxa S/X to jak róbcie te gry żeby działały też na takim sprzęcie...

Ale przede wszystkim to brak pomysłu na miodność nowych gier i piramida finansowa kosztów związanych z produkcją. Teraz gry to drogie, niedorobione pozycje skierowane do idiotów. Chyba za takich mają graczy?

Zacznijmy od tego że rynek herosów jest taki sam. Wystarczy popatrzeć na dopiero co wydany film Spiderman. Bił rekordy i pozostałe produkcja kina nawet nie były blisko. Także to nie jest kwestia tego czy masz produkcję na około herosów tylko nadal rozchodzi się o jakość produkcji. Gdyby Wolverine to była porządna gra to by ludzie to kupili.

Myślisz że ja bym nie kupił tej gry gdyby była dobra? 3-osobowa gra akcji z Wolverine przeznaczona dla dorosłych gdzie krew leje się litrami i kończyny fruwają w powietrzu? Gdzie ja naprawdę mam bardzo różnorodny gust bo potrafią pograć w Doom-a, grywałem w Overwatch, spędzam setki godzin nad porządnymi RPG, dopiero co przeszedłem kampanię w Ace Combat 8 (symulator lotu), ze znajomymi przysypiałem grając wspólnie w Euro Truck Simulator 2. Nie mówiąc o tysiącach złotych wydanych na HOTAS, VR, kierownicę z pedałami i skrzynią biegów itp. 

Ale Wolverine ssie pod względem fabuły, ssie pod względem gameplayu, ssie pod względem designu. Więc trzymam się z daleka i wolę wieczorem przed snem odpalić Fire Emblem zamiast tego czegoś.

Co do braku pomysłu - to nie jest kwestia braku pomysłów. Pomysłów jest dużo. Prosty przykład np. z Star Wars: Galactic Racer. Zrobili głupie sekwencje na początku byś startował swój pojazd. I to decyduje czy na początku masz afterburner. Co Ci daje lepszy start. Gra ma umiejętności. Turnieje są w stylu rogue-lite. Wg mnie to ciekawe rozwinięcie gatunku. Wardogs - dorzucili pieniądze. Gracz zupełnie inaczej gra kiedy ryzykuje swoim budżetem na sprzęt vs kiedy wszystko jest za darmo i zawsze latasz z najlepszym uzbrojeniem. 

Problem jest gdzie indziej. Jak wydajesz 300,000,000$ na grę (a prawdopodobnie nawet więcej bo te 300m to był szacunek z 2023 a gra wyszła w 2026) to wszyscy chcą bezpieczny zwrot z inwestycji a każdy nowy pomysł jest uznawany za ryzyko. Zresztą Wolverine to najbezpieczniejsza gra jaka powstała. Wszędzie jest biała farba. Oznaczenia że coś jest do podniesienia zajmują pół ekranu. Masz linie prowadzące Cię do celu plus znaczniki prowadzące do linii. Gdzie większość gry to w zasadzie korytarz. Ludzie mówią że robili wyzwania i wyzwania zaliczali na najwyższym poziomie za pierwszym podejściem bo żadne z wyzwańto nie wyzwanie kiedy gra jest liniowa i każdy metr jest oznaczony czym się da. QTE same się wykonują jak nic nie naciśniesz. 

I tutaj mamy paradox gry robionej dla wszystkich. Zrobili grę dla wszystkich ale tak naprawdę gra nie jest dla wszystkich. Nie jest np. dla mnie. Jestem 40-letnim graczem który pierwszy komputer miał z DOS-em a pierwszy upgrade to uruchomienie DOS Navigatora. Mój pierwszy komputer miał przycisk Turbo. I interesuje się grami, tym jak są robione i samym rynkiem. Jestem graczem który wymaga głębi od gier. Kiedy robisz gry dla wszystkich to nie celujesz we mnie. Nie celujesz nawet blisko mnie. Celujesz w kogoś kto pierwszy raz bierze kontroler do ręki. A to sprawia że tak naprawdę pomijasz tych co najchętniej kupują gry, grają i są gotowi wydać pieniądz. Bo błędnie chyba zakładasz że już tych ludzi masz. Wg nich to minimalizacja ryzyka z czym się nie zgadzam.

Chyba najlepiej to zobrazować za pomocą firmy Nike. Nike robi obuwie sportowe. Ale od dekady w zasadzie robią transformacje gdzie rezygnują ze sklepów na rzecz sprzedaży online a ich marketing to głównie geje, transy i grubasy. Pomijam fakt że ostatnia rzecz o której chce myśleć patrzą na Nike to geje, transy i grubasy. Ale to czego Nike nie rozumie to fakt że ludzie nadal lubią przymierzyć buty które kupują. Więc jak kiedy ktoś idzie na miasto by kupić między innymi buty to nie idzie zawiedziony online bo nie znalazł Nike. Nawet nie myśli o Nike tylko kupuje co innego. I dlatego Nike poleciał na łeb na szyję. Tutaj najważniejsze jest to że myśleli że już mają rynek i teraz trzeba optymalizować ale na drodze optymalizacji pozbyli się tego co napędzało popyt. A sprzedaż online tego nie pokryła. To samo robią studia AAA, w pogoni za bezpieczeństwem i najszerszą publicznością tak naprawdę zniszczyli to co sprawiało że ludzie kupowali dziesiątki milionów kopii ilekroć coś wydali. 

To nie jest tak że produkcje AAA są skierowane do idiotów. Są skierowane do wszystkich. Ale przez to że są skierowane do wszystkich, tak naprawdę twoim wyznacznikiem są najmniej doświadczeni gracze a im niżej schodzisz by ich zadowolić tym więcej tracisz ludzi którzy są zapalonymi graczami. A często opinia zapalonych graczy przekłada się na to co kupuje cała reszta. Wolverine to przykład sytuacji gdzie poszło to za daleko. Bo możesz obniżyć próg wejścia do gry. To nie problem. Jest wiele gier o których się mówi "easy to learn, hard to master". Problem jest taki że Wolverine stał się "easy to learn" ale nie ma tej drugiej części. 

Mnie tylko zastanawia czemu te studia AAA nie zdają sobie z tego sprawy. Że im mniej ryzykują, im bardziej próbują zyskać ludzi których granie nie interesuje - tym bardziej tracą widownie którą mieli zagwarantowaną. I zauważcie że mało kto na tym wychodzi na plus. I zawsze mnie zastanawiało czemu w tych firmach ludzie nie widzę tego co przeciętny gracz widzi od razu na pierwszy rzut oka. 

Np. pamiętacie Suicide Squad od Rocksteady? Gracze potrzebowali zobaczyć kilka sekund strzelania by wiedzieć że ta gra to pomyłka. Jakim cudem Rocksteady nie widział tego robiąć tę grę przez lata? 




Trwa Wczytywanie