Oczekiwana kontynuacja hitu Pixara jednak nie powstanie. Reżyser nie jest zainteresowany powrotem do tej historii

Pixar od lat coraz chętniej wraca do swoich największych marek, ale wygląda na to, że jedna z najbardziej cenionych animacji studia nadal pozostanie zamkniętą historią. Brad Bird, reżyser Ratatuj, przyznał, że nie jest zainteresowany stworzeniem kontynuacji filmu z 2007 roku, mimo że Pixar miał już badać nastawienie widzów do takiego pomysłu.

Ratatuj – drugiej części nie będzie

Ratatuj opowiadało historię Remy’ego, szczura obdarzonego niezwykłym talentem kulinarnym, który próbował spełnić swoje marzenie o gotowaniu w paryskiej restauracji. Produkcja bardzo szybko stała się jednym z najważniejszych tytułów w dorobku Pixara, a z czasem jej status tylko się umocnił. Dla wielu widzów to nie tylko jedna z najlepszych animacji studia, ale też film, który w wyjątkowo subtelny sposób łączył humor, emocje, refleksję o pasji oraz znakomitą oprawę wizualną.

W rozmowie z Colliderem Brad Bird ujawnił, że Pixar kilkukrotnie dawał mu do zrozumienia, iż temat Ratatuj 2 mógłby wrócić. Reżyser nie zostawił jednak zbyt wiele miejsca na interpretacje.

Pixar robił drobne podchody, żeby sprawdzić, jak zareaguję. Rzucali żartem, ale ten żart był trochę poważny, w stylu: “Czy byś to zrobił?” A ja odpowiadałem: “Nie, opowiedzieliśmy już tę historię”.

To stanowisko jest szczególnie interesujące w kontekście obecnej strategii Pixara. Studio coraz mocniej opiera swoją przyszłość na znanych tytułach i kontynuacjach. W głowie się nie mieści 2 oraz Toy Story 5 przyciągnęły ogromną uwagę widzów na całym świecie, a w planach są już kolejne powroty do popularnych marek, w tym Iniemamocni 3, Coco 2 oraz Potwory i spółka 3. Pixar wyraźnie stawia więc na bohaterów, których publiczność już zna i lubi.

Na tym tle Ratatuj pozostaje jednym z tych filmów, które do tej pory nie doczekały się pełnoprawnej kontynuacji. Trudno się temu dziwić, ponieważ historia Remy’ego miała odpowiedni finał. Film opowiadał o marzeniu, talencie, przełamywaniu ograniczeń oraz o tym, że sztuka, także ta kulinarna, może pojawić się w najmniej oczekiwanym miejscu. Powrót do tego świata mógłby być kuszący, ale jednocześnie niósłby ryzyko naruszenia czegoś, co w oryginale zadziałało niemal idealnie.