Spora część zapowiedzi została poświęcona trybowi rozgrywki wieloosobowej. Nie da się ukryć, że zapowiada się on naprawdę smakowicie.
"Deniable Ops, to cztery tryby multiplayerowe niepowiązane z fabułą gry. Ja sprawdziłem Hunter - zabawa polega na tym, by zlikwidować wszystkich przeciwników na mapie, a gdy to się uda, bohaterowie przechodzą na kolejną i tak cztery, pięć razy. Gdzie tkwi haczyk? Otóż, jeśli agenci zostaną dostrzeżeni, konsola wzywa wsparcie i pojawia się kilku kolejnych uzbrojonych koleżków, co z kolei negatywnie odbija się na punktacji końcowej. Cały czas trzeba rozmawiać z partnerem, ustalać kto kogo zabija, pilnować sobie nawzajem pleców. 
Największą atrakcją dla miłośników serii będzie jednak Infiltration, hardcore'owy tryb, w którym nie wolno dać się zauważyć, bo oznacza to koniec misji. Likwidowanie żołnierzy stanie się trudniejsze ze względu na kamery obserwujące teren, lasery oraz wieżyczki strzelające do wszystkiego, co się rusza. Brzmi srogo, wygląda to na prawdziwy powrót do korzeni."
Tom Clancy’s Splinter Cell: Conviction zadebiutuje w polskich sklepach 16 kwietnia. Gra ukaże się na pecetach i konsolach Xbox 360 w polskiej kinowej wersji językowej. Niestety, na razie UbiSoft nie planuje wydania dema swojej produkcji mimo, iż wcześniej informował, że ujrzy ono światło dzienne przed wprowadzeniem gry na sklepowe półki.
Tom Clancy’s Splinter Cell: Conviction jest dostępny w przedsprzedaży sklepu gram.pl:
- Zamów Tom Clancy’s Splinter Cell: Conviction na PC!
- Zamów Tom Clancy’s Splinter Cell: Conviction na X360!
Sama rozgrywka zapowiada się niezwykle klimatycznie. Redaktor magazynu NeoPlus tak wspomina swoją przygodę z Tom Clancy’s Splinter Cell: Conviction: "Radość sprawiała mi zabawa z przeciwnikami w kotka i myszkę, a nie szybkie zabijanie. Z daleka rozwalałem kolejne źródła światła bezczelnie powiadamiając uzbrojonych bandziorów, że jestem w pobliżu i na nich poluję. Bo tym razem Sam Fisher jest łowcą, on nie ukrywa się w ciemnościach, by przeżyć, tylko po to, by łatwiej dopaść swoją ofiarę. Strzelałem do żarówek i reflektorów, wyskakiwałem przez okno i chwytając się rur i parapetów przechodziłem wokół budynków, wchodziłem do środka z różnych stron zachodząc tym samym wrogów od tyłu lub z boku wzbudzając panikę. Ba, nawet radośnie pokazywałem im się na moment, po czym uciekałem w mrok.”
