Władca Pierścieni: Pierścienie Władzy – recenzja 3. sezonu. Sauron zasłużył na lepszą historię

Radosław Krajewski
2026/11/17 12:00
5
0

Na Amazonie trwa właśnie emisja trzeciego sezonu Pierścieni Władzy. Oceniamy nową serię po siedmiu z ośmiu odcinków.

Dobry jak ork

Po dwuletniej przerwie najdroższy serial w historii powraca z trzecim sezonem. Tym razem innym niż poprzedni, gdyż sami twórcy uważają, że jest to delikatny restart serialu, który ma zachęcić widzów do obejrzenia nowych odcinków, nawet w przypadku, gdy nie oglądali poprzednich lub odpadli w którymkolwiek momencie poprzednich dwóch sezonów. Czy rzeczywiście nowa seria pozwala na nowo odkryć Śródziemie? A może showrunnerzy kolejny raz opowiadają bajki, aby jakkolwiek uratować swój serial? Paradoksalnie trzeci sezon Władcy Pierścieni: Pierścieni Władzy to najgorszy sezon z dotychczasowych, ale też najprzyjemniejszy w oglądaniu. Kto miał przyzwyczaić się do licznych głupot i przekłamań w historii, ten może całkowicie zignorować, że serial Amazona z dziełami Tolkiena ma niewiele wspólnego. Dodatkowo trzeci sezon zyskuje na intensywniejszej akcji, zmniejszonej liczbie wątków i postaci, a także prostszej fabule. Mimo to większość grzechów z poprzedniego sezonu wciąż jest obecna, a do tego dochodzi sporo nowych. To samo tyczy się plusów i Pierścienie Władzy wciąż błyszczą w elementach, za które można było serial chwalić poprzednim razem.

Władca Pierścieni: Pierścienie Władzy – Sezon 3
Władca Pierścieni: Pierścienie Władzy – Sezon 3

Minęło pięć lat od upadku Eregionu. Sauron (Charlie Vickers) umocnił swoją pozycję w Mordorze, próbując zdobyć władzę nad całym Śródziemiem. Władca Ciemności ma jeszcze jeden, ważniejszy cel, czyli stworzenie najpotężniejszego artefaktu – Jedynego Pierścienia, który pozwoli mu podporządkować sobie krainy elfów, krasnoludów i ludzi. Elfy, chronione mocą trzech pierścieni, próbują powstrzymać siły Saurona za pomocą nieoczkiwanego sojusznika. Ork Marnukh (Adam Young) oferuje swoją pomoc Galadrieli (Morfydd Clark), aby pokrzyżować plany swojego pana. Wraz z Arondirem (Ismael Cruz Cordova) wyruszają do Gundabadu, aby odnaleźć ostatniego elfickiego kowala. W Khazad-dum Durin IV (Owain Arthur) musi zmierzyć się z problemami związanymi nie tylko z armią orków, ale również władzą oraz powrotem swojego brata Thraina (Eddie Marsan). Nie lepiej jest w Numenorze, które pod władzą Pharazona (Trystan Gravelle), owładnięte jest konfliktami z grupą Wiernych, którymi dowodzi Miriel (Cynthia Addai-Robinson) i Elendil (Lloyd Owen). W międzyczasie zło próbuje pokonać również Gandalf (Daniel Weyman), który kontynuuje swoją podróż przez Rhun, gdzie coraz większe wpływy zdobywa Mroczny Czarodziej (Ciarán Hinds).

Zdecydowanie największym plusem nowego sezonu, oprócz rewelacyjnych efektów specjalnych i ogólnej wizualnej strony serialu, jest Charlie Vickers jako Sauron. W najnowszych odcinkach aktor ma jeszcze więcej możliwości, aby się wykazać i w pełni zaprezentować Saurona jako istotę, która napędza wszystkie wydarzenia rozgrywające się w Śródziemiu. Nie jest już wędrowcem, ani też Annatarem manipulującym elfami, ale pełnoprawnym Władcą Ciemności, wcielonym złem, który coraz bardziej obsesyjnie dąży do osiągnięcia absolutnej potęgi nad światem. Chociaż Sauron w jego wykonaniu potrafi być bezwzględny, przerażający i okrutny, to zarówno twórcy, jak i sam aktor, chętnie pokazują jego słabości, szczególnie jego impulsywność, czy nieporadność. Widać to w scenach, w których nawiedza go wizja Celebrimbora, szczególnie wtedy, gdy kolejny raz ponosi porażkę przy stworzeniu pierścienia. Vickers zdaje sobie sprawę, że Sauron nie może być wyłączenie symbolem zła, ale musi również posiadać swoją własną osobowość. Aktor potrafi nadać postaci odpowiedniego charakteru i temperamentu.

Władca Pierścieni: Pierścienie Władzy – Sezon 3
Władca Pierścieni: Pierścienie Władzy – Sezon 3

Szkoda, że pozostałe wątki nie są równie ciekawe i angażujące. Serial niepotrzebnie rozbija fabułę na kilka niezwiązanych lub luźno powiązanych ze sobą wątków. Mamy więc historię rozgrywającą się w Mordorze, elfickich krainach, Numenorze, Khazad-dum, czy Rhun, które mają własnych bohaterów, konflikty i politykę. Wyraźnie widać, że twórcy chcieliby powtórzyć sukces Gry o tron, ale w serialu HBO skakanie po poszczególnych wątkach i miejscach odbywało się organicznie, gdy w Pierścieniach Władzy każdy z wątków potraktowany został, jakby był tym najistotniejszym, przez co szybko zaczynają ze sobą konkurować. Szczególnie rozczarowuje historia krasnoludów, która w poprzednich sezonach należała do najciekawszych elementów seriali. Wprowadzenie Thraina, jego relacja z Durinem IV i miłosny motyw z Disą sprawiają wrażenie niepotrzebnego, humorystycznego dodatku, który nie pasuje do poważniejszej i bardziej posępnej reszty. Podobnie wygląda to z Numenorem, gdzie przygotowania do rozpoczęcia wojny domową zajmują zbyt wiele czasu i nie prowadzą do żadnego zaangażowania widza. Dobrą decyzją było za to całkowite usunięcie Harfootów z obecnego sezonu, których pozostawienie wprowadziłoby jeszcze więcej niepotrzebnego zamieszania.

Miłość w czasach wojny

Problematyczne jest również samo tempo prowadzenia historii. Pięcioletni przeskok pozwolił twórcom na uporządkowanie fabuły i rozpoczęcia jej od nowego etapu bez potrzeby ciągłego przywoływania wcześniejszych wątków. W praktyce jednak historia i tak bazuje na tym, co było istotne w poprzednich dwóch sezonach. Co więcej, niektóre wątki potrafią być zbyt rozwleczone i przez to nudne. Szkoda również, że serial o wiele więcej opowiada o podboju Śródziemia przez Saurona, niż rzeczywiście to pokazuje. Słyszymy o wielkich bitwach, zniszczonych krainach i wielkiej armii Czarnego Pana, ale serial oszczędnie to dawkuje, przez co zupełnie nie czuć prawdziwej wagi i skali zagrożenia dla wszystkich ras Śródziemia. Co się jednak może podobać, to zdecydowanie większa liczba scen akcji. Widz może być pewny, że po każdym nudniejszym wątki w końcu nadejdzie etap, który będzie czystą, nieskrępowaną rozrywką, czy to w bezpośrednim pokazaniu walk, czy też przepychance słownej lub innym wydarzeniu.

Władca Pierścieni: Pierścienie Władzy – Sezon 3
Władca Pierścieni: Pierścienie Władzy – Sezon 3

GramTV przedstawia:

Niestety trzeci sezon, podobnie jak poprzednie dwa, nie są wolne od luźnej interpretacji twórczości Tolkiena. Już wcześniej wiele zmian negatywnie wpływało na fundamenty całej opowieści i przedstawiania świata stworzonego przez mistrza. Najlepszym tego przykładem w najnowszej serii jest ork Marnukh, którego motywacje zostały dobrze przedstawione w samym serialu, ale w o wiele gorszym świetle stawiają elfy, na czele z Galadrielą, dla których orki powinny być śmiertelnymi wrogami, a nie towarzyszami i sojusznikami. Innym negatywnym przykładem może być miłosny trójkąt między Galadrielą, jej mężem Celebornem i Sauronem. Szczególnie źle wypada to dla tego ostatniego, który staje się zazdrosnym rywalem potężnego elfa. Już sam pomysł wydaje się absurdalny, ale jego realizacja okazuje się o wiele gorsza. Gdy dodamy do tego wątek Disy u krasnoludów, to serial przez to skręca w stronę melodramatu i zamiast koncentrować się na wojnie, otrzymujemy miłosne wątki, które nie mają większego sensu.

Wspomnianym już wcześniej drugim największym plusem serialu jest wciąż imponująca oprawa wizualna. Rzecz jasna Pierścienie Władzy potrafią wyglądać gorzej, szczególnie mając na myśli puste, sterylne lokacje, kiepskie kostiumy, czy charakteryzacje, ale widać, że ogromny budżet poszedł na dopracowanie efektów specjalnych i wciąż pod tym względem to najlepiej wyglądający serial. W trzecim sezonie Numenor zyskał więcej przestrzeni, a wrażenie robią również Mordor, czy elfickie siedziby, na czele z Rivendell. Efekty specjalne prezentują się znakomicie i aż żal, że tym razem twórcy wcale się nimi aż tak często nie chwalą, jak w poprzednich sezonach.

Władca Pierścieni: Pierścienie Władzy w trzecim sezonie wciąż nie potrafią stać na własnych nogach. Chociaż twórcy chętnie i często zmieniają to, co możemy znaleźć w publikacjach Tolkiena, to jednocześnie korzystają z prac Petera Jacksona, kopiując poszczególne sceny z filmów niemal jeden do jednego. Chociaż showrunnerzy zapowiadali delikatny reboot serii, to nowe odcinki zdecydowanie nie zachęcą nowe osoby do oglądania serialu. Nie tylko dlatego, że to najgorszy sezon ze wszystkich dotychczasowych, ale również dlatego, że jej najlepsze elementy, poza Charlie Vickersem i efektami specjalnymi, są co najwyżej ok. Bycie tylko dobrym dla takiej marki jak Władca Pierścieni to jednak o wiele za mało.

4,0
Trzeci sezon Pierścieni Władzy ma swoje momenty, a Charlie Vickers jako Sauron jest naprawdę przekonujący. Nadal jednak serial trapi mnóstwo problemów, w tym kilka nowych.
Plusy
  • Świetny Charlie Vickers jako Sauron
  • Efekty specjalne nadal na najwyższym poziomie
  • Mroczniejszy ton i skupienie się na głównym antagoniście
  • Niektóre lokacje, jak Numenor, nabrały więcej życia
  • Bardziej wartkie tempo akcji
  • Nie ma Hartfootów
Minusy
  • Nadal za dużo wątków i postaci, które wciąż nie tworzą spójnej historii
  • Sporo nudy w wątkach Numenoru i krasnoludów
  • Nierówne tempo narracji
  • Niepotrzebne melodramatyczne, miłosne motywy
  • Słabo przedstawiona skala wojny
  • Wciąż sporo kontrowersyjnych zmian względem twórczości Tolkiena
Komentarze
5
FromSky
Gramowicz
Dzisiaj 19:32
wolff01 napisał:

Najlepsze że Sauron nie powinien mieć "twarzy". To powinno być zło wcielone a nie jakiś piękniś romansujący w trójkątach. Ale mówimy przecież o fanfiku...  najlepiej jest to g traktować jakby nigdy nie istniało.

Od momentu zniszczenia Numenoru nie powinien mieć nawet twarzy i być chodzącą zbroją jak we retrospekcjach do Władcy Pieścieni

Diavel76
Gramowicz
Dzisiaj 15:42

Jestem pełen szacunku wobec autora, który poświęcił na to czas, obejrzał i napisał o tym. To wymaga bardzo dużej siły woli.

dariuszp
Gramowicz
Dzisiaj 13:37

Amazon zobaczył co Disney zrobił z Marvel i Star Wars i powiedział "they/them, potrzymaj mi piwo"




Trwa Wczytywanie