Seria Juiced to jedna z ciekawszych konkurencji dla popularnych gier Need for Speed Underground i Most Wanted. Pomysły były ciekawe, ale finalnie nie pozwoliły utrzymać się grze na rynku.
Pierwsza połowa lat 00. była wyjątkowym okresem dla fanów gier wyścigowych. Na rynku królowały nielegalne zmagania, tuningowane samochody, ulice nocą i neonowe światła odbijające się od karoserii „dzikich” maszyn. Ogromny sukces serii Need for Speed: Underground sprawił, że podobnych produkcji zaczęło pojawiać się coraz więcej. Jedne wprost próbowały kopiować serię od EA, ale były też perełki, które próbowały podejść do tematu nieco inaczej. Taką produkcją okazało się być Juiced wydane w 2005 roku, które zamiast skupiać się wyłącznie na efektownych wyścigach i wizualnym tuningu, postawiło na zarządzanie pieniędzmi, ryzyko, reputację i budowanie własnej pozycji w środowisku nielegalnych kierowców. Dwa lata później pojawiło się Juiced 2, które rozwinęło tę koncepcję, ale jednocześnie mocniej skierowało się w stronę widowiskowej kultury tuningu. Zapraszam was na historię jednej z ciekawszych konkurencji dla kultowych Need for Speedów.
Juiced
Wracamy wspomnieniami do Juiced i Juiced 2: Hot Import Nights
Historia pierwszego Juiced jest niemal równie ciekawa jak sama gra. Produkcja początkowo powstawała pod nazwą… Lamborghini. Miał to być wyścigowy hołd dla włoskiej marki. Projekt rozwijało studio Rage Software, które planowało wykorzystać oficjalną licencję producenta i zaoferować graczom możliwość ścigania się samochodami z jego historycznej i współczesnej gamy. Niestety na kilka tygodni przed planowaną premierą studio upadło, a projekt został anulowany w pierwotnej formie. Zespół pracujący nad grą nie zniknął jednak całkowicie. Na jego fundamentach powstało Juice Games, które musiało znaleźć nowy kierunek dla niemal ukończonej produkcji. Ponieważ licencja Lamborghini trafiła do Electronic Arts, twórcy zdecydowali się porzucić pierwotny pomysł i przerobić grę na wyścigi uliczne. Tak narodziło się pierwsze Juiced.
Juiced
Początkowo wydaniem gry miało zająć się Acclaim Entertainment. Sytuacja jednak skomplikowała się w momencie, gdy firma ogłosiła bankructwo w 2004 roku. Juiced mimo, iż było na zaawansowanym etapie produkcji i pojawiało się w branżowych zapowiedziach, straciło wydawcę. Ostatecznie prawa do gry przejęło THQ, które zdecydowało się również na zakup studia Juice Games. Co ciekawe, nowy wydawca nie ograniczył się jednak tylko do wydania projektu. Premierę przesunięto, a samą grę dopracowano, aby zrobić na graczach jeszcze większe wrażenie. Co prawda, przez taki ruch produkcja trafiła na rynek już po największym wybuchu popularności Need for Speed: Underground i Underground 2, co utrudniło jej przebicie się, ale ostatecznie nie było tak źle.
Juiced
Na pierwszy rzut oka Juiced mogło przypominać kolejną próbę wykorzystania popularności nielegalnych wyścigów, ale dość szybko okazywało się, że twórcy mieli na ten temat własną wizję. W Juiced nie chodziło wyłącznie o to, aby kupić samochód, zamontować spoiler, a następnie wygrać kolejne zawody. Najważniejsze było zdobywanie szacunku, budowanie reputacji oraz umiejętne zarządzanie pieniędzmi. Każdy wyścig wiązał się z ryzykiem, a nieprzemyślana decyzja mogła oznaczać utratę samochodu, na który gracz pracował przez wiele godzin. Przy tym warto zaznaczyć, że Juiced nie oferowało rozbudowanej fabuły w tradycyjnym rozumieniu. Nie było tu filmowej historii z wyrazistym bohaterem. Zamiast tego dostawaliśmy klasyczną drogę od zera do bohatera, ale na poziomie lokalnej sceny wyścigów ulicznych. Naszym zadaniem było stałe rozwijanie się i pokonywanie kolejnych rywali.
Juiced
Charakterystycznym elementem gry był system zakładów. Przed rozpoczęciem zawodów można było postawić określoną kwotę na wynik rywalizacji, a w niektórych przypadkach stawką stawał się nawet samochód. Tak zwane pink slips oznaczało, że przegrany oddawał swój pojazd i takie rozwiązanie nadawało pojedynkom zupełnie inny ciężar.Ryzyko było realne, dlatego przed przyjęciem wyzwania należało dobrze ocenić możliwości przeciwnika. Ważną rolę odgrywała również wspomniana przeze mnie reputacja. Wygrywanie zawodów, podejmowanie ryzyka i pokonywanie znanych kierowców pomagało budować pozycję w środowisku. Nie zawsze opłacało się jednak brać udział w każdym wyścigu. Trzeba było rozsądnie dobierać przeciwników, kontrolować stan finansów i pilnować, aby rozwój samochodów nie pochłonął całego budżetu. Właśnie ten aspekt wyróżniał Juiced na tle wielu konkurencyjnych produkcji.
Juiced
Oczywiście w Juiced nie mogło zabraknąć tuningu. Gra pozwalała modyfikować samochody zarówno pod względem wyglądu, jak i osiągów. Do dyspozycji otrzymywaliśmy różne elementy karoserii, felgi, spoilery, malowania oraz części mechaniczne poprawiające możliwości pojazdów, czyli wszystko czego tamtym czasie oczekiwali gracze. Model jazdy w Juiced był zręcznościowy, ale wymagał nieco więcej uwagi w odróżnieniu od świetnie przyjętego Need for Speed: Underground. Źle wykonany manewr mógł narobić graczowi sporo problemów odczuwalnych także poza wyścigiem. Na trasach nie sprawdzało się wciskanie gazu do oporu bez namysłu. Trzeba było bardziej uważać na rywali, odpowiednio dobierać moment hamowania i nie doprowadzać do niepotrzebnych kolizji. Zniszczenia oraz uszkodzenia samochodu miały znaczenie, ponieważ te mogły generować poważne koszty napraw. To kolejny element, który wzmacniał poczucie ryzyka. Samochód nie był jedynie narzędziem zabawy, a swego rodzaju inwestycją o którą trzeba było dbać.
Juiced 2: Hot Import Nights
GramTV przedstawia:
Dwa lata później twórcy postawili na kontynuację jaką było Juiced 2: Hot Import Nights. Nazwa produkcji nie była przypadkowa. Nawiązywała do istniejących imprez motoryzacyjnych organizowanych w Stanach Zjednoczonych, skupiających się na zmodyfikowanych samochodach, muzyce i generalnie szeroko pojętej kulturze tuningu. THQ chciało wykorzystać rozpoznawalną markę, aby stworzyć bardziej widowiskową i nowoczesną odsłonę serii, co było widać na każdym kroku względem pierwowzoru. Przede wszystkim zmienił się charakter całej produkcji. Pierwsze Juiced mocno akcentowało zarządzenie karierą, ryzyko i budowanie własnej pozycji. Kontynuacja zachowała część tych pomysłów, ale znacznie mocniej postawiła na widowisko. Wydarzenia Hot Import Nights miały być świętem tuningu, szybkich samochodów i efektownej rywalizacji, dlatego na ekranie pojawiały się hostessy, światła, tłumy kibiców i charakterystyczna oprawa imprez motoryzacyjnych. Całość była bardziej kolorowa i nastawiona na stworzenie atmosfery wielkiego wydarzenia, choć nie każdemu mogła przypaść do gustu nieco plastikowa estetyka.
Juiced 2: Hot Import Nights
Największą nowością było rozbudowanie rywalizacji driftowej. W pierwszej części główną rolę odgrywały klasyczne wyścigi, natomiast Juiced 2 poświęcało znacznie więcej uwagi kontrolowanym poślizgom. Gra oferowała także ciekawy system „Driver DNA”, który analizował sposób prowadzenia samochodu przez gracza i tworzył profil opisujący jego styl jazdy. Produkcja brała pod uwagę między innymi agresywność, skłonność do ryzyka i sposób pokonywania zakrętów. Tak przygotowane profile można było udostępniać innym użytkownikom, a następnie rywalizować z kierowcami odwzorowanymi na podstawie ich zachowań. W praktyce Driver DNA było jedną z tych funkcji, które brzmiały bardzo interesująco w materiałach promocyjnych, ale niekoniecznie zmieniały codzienną rozgrywkę tak mocno, jak można było tego oczekiwać. Mimo to, ten element dobrze wpisywał się w charakter kontynuacji. Juiced 2 chciało być grą bardziej społecznościową, w której rywalizacja nie kończyła się na pokonaniu komputerowych przeciwników i skrupulatnie starało się realizować ten cel.
Juiced 2: Hot Import Nights
Tym razem kariera wyglądała nieco inaczej. Przygodę rozpoczynaliśmy od stworzenia własnego kierowcy. Następnie zdobywało się pieniądze, kolejne samochody i awansowało do kolejnych lig. Największą różnicą była możliwość wyboru wydarzeń i dodatkowych zadań do wykonania. Mogły one wymagać pokonania konkretnego rywala, zajęcia miejsca na podium, zdobycia określonej liczby punktów w drifcie lub wygraniu zakładu. Takie rozwiązanie dawało nieco większą swobodę, ponieważ nie trzeba było koniecznie wygrywać każdego wydarzenia, aby posuwać się na przód. Można było też wybierać konkurencje, które najbardziej odpowiadały posiadanej przez nasz maszynie lub zwyczajnie naszym umiejętnościom. Co ciekawe, reputacja nie była już tak istotna jak w pierwszej odsłonie, za to nadal istotnymi elementami pozostawały pieniądze, tuning i odpowiedni dobór samochodów do wyzwań.
Juiced 2: Hot Import Nights
Personalizacja pojazdów była jednym z najważniejszych elementów Juiced 2. Możliwości modyfikowania samochodów zostały znacząco rozbudowane względem pierwszej odsłony, a gracze mogli poświęcić naprawdę sporo czasu na dostosowywanie ich wyglądu. Naturalnie do dyspozycji były dostępne wszystkie rodzaje części o których w tamtych latach marzyli fani tuningu, tak więc było co robić. Co ciekawe, twórcy zmienili nieco model jazdy. Ten oczywiście nadal pozostawał zręcznościowy, ale samochody prowadziły się nieco łatwiej, drift był dość prosty do opanowania, samochody były bardziej przewidywalne, a konsekwencje zderzeń nie były aż tak dotkliwe. Innymi słowy gra stała się łatwiejsza, co nie każdemu przypadło do gustu. Oprawa wizualna również budziła mieszane odczucia wśród graczy. Samochody co prawda prezentowały się dobrze, a ich personalizacja potrafiła dać sporo radości, ale trasy i otoczenie bywały zbyt sterylne. Wrażenie sztuczności potęgowała specyficzna kolorystyka oraz sposób prezentowania wydarzeń. Tyle dobrze, że sytuację ratował całkiem niezły soundtrack, choć i ten nie zapadł w pamięć tak mocno jak kawałki z serii NFS.
Juiced 2: Hot Import Nights
Finalnie zarówno Juiced, jak i Juiced 2: Hot Import Nights nie podbiło rynku gier wyścigowych. Obie gry miały swoich zwolenników, ale jednak okazały się być zaledwie ponad przeciętnymi. Warto jednak docenić fakt, że twórcy nie poszli na łatwiznę kopiując bezmyślnie hitowe Undergroundy, zamiast tego dali coś od siebie i szukali nowych rozwiązań, które mogły wyróżnić ich na tle konkurencji. Osobiście bardzo dobrze wspominam wszystkie elementy ryzyka z pierwszej odsłony, a także dość ciekawy klimat dwójki. Może i nie były to produkcje idealne, czy choćby naprawdę dobre, ale potrafiły wyróżnić się swoim podejściem do tematu i całkiem znośną realizacją pomysłów, a w czasach gdy każda kolejne gra samochodowa próbowała być kolejnym Undergroundem, seria Juiced pokazywała, że można z tego wyciągnąć coś więcej, pozostawiając Need for Speedy w sferze inspiracji, zamiast modelu do nieprzyzwoitej zrzynki.
Dwójka mi nie siadła, ale jedynka? Grałem jak głupi. Dobre to było. Myślę że obok Midnight Club to był jeden z mocniejszych konkurentów dla NFS.
Ja właśnie przez długi czas nie miałem dostępu do jedynki, więc grałem w dwójkę i pamiętam, że optymalizacja była taka cudowna, że niezależnie od komputera dwójka miała straszne dropy fps :D Po latach dorwałem się do pierwszej części i faktycznie fajna, obie gry mają zupełnie inny klimat, ale chyba finalnie też wolę jedynkę.
Diavel76
Gramowicz
Dzisiaj 14:19
Dwójka mi nie siadła, ale jedynka? Grałem jak głupi. Dobre to było. Myślę że obok Midnight Club to był jeden z mocniejszych konkurentów dla NFS.