Microsoft Sidewinder X5 i X6 (mysz i klawiatura) - test

Środa, 10.12.2008, godzina 18:00, autor: Harpen

PIERWSZY KROK

Zanim podłączyłem X6 lub X5 (interfejs USB), zapoznałem się z instrukcjami, co oczywiście nie jest konieczne, ale czasem warto przyjrzeć się im z bliska. Jednak najważniejsze było co innego - instalacja odpowiednich sterowników i oprogramowania, które znajduje się na dołączonych nośnikach. Po ich wgraniu mój pulpit wzbogacił się o dwie nowe ikony "Microsoft Keyboard" oraz "Microsoft Mouse" - po ich kliknięciu można dopasować możliwości myszy i klawiatury do swoich potrzeb.

"Jedyna na świecie taka klawiatura" - wg MicrosoftuPierwszą rzeczą, na jaką zwróciłem uwagę po rozpoczęciu korzystania z Microsoft SideWinder X6 Keyboard, była nietypowa konstrukcja. Przed szereg wychodzi klawiatura numeryczna, która rzadko (przynajmniej w moim przypadku) przydaje się w grach. Jednak całkowite zrezygnowanie z niej byłoby nietaktowne. Dlatego też mądrzy projektanci postanowili umożliwić jej odłączenie, mało tego - magnes, który przyciąga numeryczną, znajduje się zarówno po prawej, jak i lewej stronie obudowy. Przyznam, że takie rozwiązanie jest strzałem w dziesiątkę.

Bardzo spodobała mi się także opcja regulacji podświetlenia klawiatury przy pomocy jednej z dwóch gałek (druga pozwala na regulację głośności). Miałem już wcześniej do czynienia z tego typu udogodnieniem dla nocnych marków, przy okazji obcowania z kilkoma klawiaturami Logitecha dla graczy. Opisywany model klawiatury Microsoft oferuje dwa kolory podświetlenia - osobny dla klawiszy odpowiadających za makra i drugi dla pozostałych przycisków. W nocy sprawdza się to wzorowo. Poza tym klawiatura podświetla mocniej znane i lubiane klawisze W-S-A-D, co również przydaje się, gdy gra się wieczorem w ciemnym pokoju.

Ile razy zdarzyło się ginąć w strzelaninie albo nie panować nad liczną armią ze względu na to, że wydawanie poleceń bohaterowi lub wszystkim podopiecznym trwało zbyt długo? Albo nie można było przyjrzeć się teksturom i animacji (by podziwiać kunszt twórców, oczywista sprawa), bo trzeba było się skupić na szybkim wciskaniu klawiszy? Osobiście uważam klawisze typu makro za świetny wynalazek, który pozwala oszczędzić nerwów w starciach, zwłaszcza z bossami, gdy nie muszę się martwić, czy zdążę rzucić granat i zmienić broń, a w dodatku jeszcze dam radę znaleźć jakąś osłonę.

Niedbale wrzucam palec na jeden przycisk i nie martwię tymi elementami, a swoją uwagę skupiam na zachowaniu przeciwnika. Dlatego też przednia zabawa była w Gears of War (to jedna z gier, które uruchomiłem w ramach testu), a walki z monstrualnymi wrogami stały się o wiele łatwiejsze. Tym, którzy nie mieli okazji zagrać, opiszę jedną z potyczek. Oponentem jest Berserker, rozwścieczona bestia. Spotykamy ją w zamkniętym pomieszczeniu i jedynym rozwiązaniem jest wyjście na otwartą przestrzeń, przechodząc przez kilka zamkniętych pokoi. Trzeba je otworzyć, prowokując Berserkera, by wpadał na drzwi, stając przy nich i robiąc unik w ostatniej chwili. Nie zajmuje się tylko skokiem w prawą czy też lewą stronę, ale od razu zaczynam uciekać, nie szukając po omacku klawisza odpowiadającego za sprint, gdyż Markus Fenix (główny bohater) dostał rozkaz, że po tym jak zrobi unik i przeciwnik rozwali drzwi, ma natychmiast biec przed siebie.